پرويز خدابخش سال ۱۳۴۰ در شهرکرد چشم به جهان گشود. پرویز در خرداد۵۸ در دبيرستان با مجاهدين آشنا شد. از همان زمان با انجمن دانش آموزان هوادار سازمان رابطه برقرار كرد و مسئولیتهای مختلفی را به عهده گرفت.
طي سالهای۶۰ تا ۶۲ چند بار مورد سوءظن مزدوران رژيم قرار گرفت و هربار مدتی را در بازداشت و زندان به سر برد.
پرویز در ۲۶آبان ۶۵ به منطقه مرزی رفت و در یكانهای رزمی سازماندهی شد.
در عمليات كبير فروغ جاويدان با شوری وصف ناپذیر شركت كرد. با مزدوران دشمن دليرانه جنگيد و با نثار جان پاكش در راه آزادی، به كهكشان جاودانه فروغها پيوست.
«... اين جانب پرويز خدابخشی فرزند حسینعلی و مریم فتحی در سلامت كامل فكری وصیت‌نامه خود را می‌نويسم. من با آگاهی كامل نسبت به ايدئولوژی انسان‌ساز و رهایی‌بخش سازمان مجاهدين خلق ايران و اعتماد به رهبری مسعود و مريم و ايمان به سرنگونی محتوم رژيم خمینی ضدبشر پا به عرصه ميدان نبرد آزادیبخش گذاشته‌ام تا با سلاح خونين مجاهد خلق مسئوليت بزرگی را كه نسبت به خدا و خلق بر دوش دارم، ادا كنم. همان خلقی كه خمينی ضدبشر رهبری انقلاب ضدسلطنتی آنان را به سرقت برد و با سگان هار و درنده خود به جان مردم افتاد و هر روز بلا و بدبختی بيشتری برای مردم به بار آورد. در طرف مقابل هم مسعود و مريم قرار دارند كه پس از پرداخت بهای بسيار و با الهام از ايدئولوژی ناب توحیدی، بهترين راه جنگيدن با خمينی را پيش پای هر انسان آزاده‌ای گذاشته‌اند و در اوج آن ارتش آزاديبخش را بنا نهادند. پس چه پرافتخار است جنگيدن در اين ارتش و چه جايگاه و ارزشی دارد هر كس عضو اين ارتش آزاديبخش باشد...». وصيت‌نامه ـ ۲فروردين ۶۷
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
